رباعی ۱۳۵۵ - من یک جانم که صد هزار است تنم

من یک جانم که صد هزار است تنم
چه جان و چه تن که هر دو هم خویشتنم ۱

خود را به تکلف دگری ساخته‌ام
تا خوش باشد آن دیگری را که منم ۲