شاعر خود را مانند سوارکاری بر اسبی سرکش توصیف میکند که در درهای ترسناک بدون لگام میتازد و مانند پرندهای میکوشد از دام بگریزد. او از مقصد نهایی این اسب پرسش میکند.
متن دارای مفاهیم تمثیلی و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'اسب خام' و 'درهی هولناک' برای مخاطبان کمسنوسال ممکن است نامفهوم باشد.
رباعی ۱۳۵۴ - من همچو کسی نشسته بر اسب خام
در وادی هولناک بگسسته لگام ۱
تازد چون مرغ تا که بجهد از دام
تا منزل این اسب کدام است کدام ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.