خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر ابتدا خود را عاقل و هشیار میدانست و عاشقان را انکار میکرد، اما سپس دیوانه، مست و لاابالی شد و گویی تمام عمرش را در این حالت گذرانده است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و تحول درونی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از واژههایی مانند «دیوانه»، «مست» و «لاابالی» نیاز به درک بالاتری از مفاهیم ادبی و عرفانی دارد.
رباعی ۱۳۵۳ - من نیز چو تو عاقل و هشیار بدم
من نیز چو تو عاقل و هشیار بدم
بر جملهٔ عاشقان به انکار بدم ۱
دیوانه و مست و لاابالی گشتم
گوئیکه همه عمر در این کار بدم ۲
بر جملهٔ عاشقان به انکار بدم ۱
دیوانه و مست و لاابالی گشتم
گوئیکه همه عمر در این کار بدم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۵۲ - من نای توام از لب تو مینوشم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۵۴ - من همچو کسی نشسته بر اسب خام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.