شاعر بیان میکند که او و همراهانش از زندگی لذت میبرند و بدون نگرانی از آینده، در حال خوشی هستند. دیگران آنها را بیهدف میدانند، اما آنها از همین بیهدفی نیز خوشحالند.
متن دارای مفاهیم فلسفی و نگرشی به زندگی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به 'باده' ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
رباعی ۱۳۱۸ - مائیم که از بادهٔ بیجام خوشیم
هر صبح منوریم و هر شام خوشیم ۱
گویند سرانجام ندارید شما
مائیم که بیهیچ سرانجام خوشیم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.