شاعر در این متن از دیدن ماهی که به سوی ماه شنا میکند صحبت میکند و با تعجب از انعکاس ماه در آب، به زیباییهای طبیعت و شگفتیهای آن اشاره میکند.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره و تشبیه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
رباعی ۱۳۱۷ - ماهی فارغ ز چارده میبینم
بیچشم بسوی ماه ره میبینم ۱
گفتی که از او همه جهان آب شده است
آوخ که در این آب چه مه میبینیم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.