خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از دیدن ماهی که به سوی ماه شنا می‌کند صحبت می‌کند و با تعجب از انعکاس ماه در آب، به زیبایی‌های طبیعت و شگفتی‌های آن اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره و تشبیه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
رباعی ۱۳۱۷ - ماهی فارغ ز چارده می‌بینم
ماهی فارغ ز چارده می‌بینم
بی‌چشم بسوی ماه ره می‌بینم ۱
گفتی که از او همه جهان آب شده است
آوخ که در این آب چه مه می‌بینیم ۲
بی‌چشم بسوی ماه ره می‌بینم ۱
گفتی که از او همه جهان آب شده است
آوخ که در این آب چه مه می‌بینیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۱۶ - مانند قلم سپید کار سیهم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۱۸ - مائیم که از بادهٔ بی‌جام خوشیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
