خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که حاضر نیست خاک (وجود) معشوق را حتی با آب زمزم معاوضه کند و شادی را به قیمت از دست دادن این غم (عشق) نمی‌خواهد. او اشاره می‌کند که صورت (ظاهر) او متعلق به مردم است، اما از صورت معشوق حتی آب به مردم نمی‌دهد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۰۹ - ما خاک ترا به آب زمزم ندهیم
ما خاک ترا به آب زمزم ندهیم
شادی نستانیم و از این غم ندهیم ۱
این صورت ما نصیب آدمیانست
از صورت تو آب به آدم ندهیم ۲
شادی نستانیم و از این غم ندهیم ۱
این صورت ما نصیب آدمیانست
از صورت تو آب به آدم ندهیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۰۸ - ما جان لطیفیم و نظر در نائیم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۱۰ - ما خواجهٔ ده نه‌ایم ما قلاشیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
