خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق و شور و شوق خود به یار دلفروز می‌گوید و از شب‌هایی یاد می‌کند که با عشق و باده به روز تبدیل شدند.
متن شامل مفاهیم عاشقانه و اشاره به مصرف شراب است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب باشد.
رباعی ۱۳۰۶ - ما باده ز یار دلفروز آوردیم
ما باده ز یار دلفروز آوردیم
ما آتش عشق سینه‌سوز آوردیم ۱
تا دور ابد جهان نبیند در خواب
آن شبها را که ما به روز آوردیم ۲
ما آتش عشق سینه‌سوز آوردیم ۱
تا دور ابد جهان نبیند در خواب
آن شبها را که ما به روز آوردیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۰۵ - ما بادهٔ ز خون دل خود می‌نوشیم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۰۷ - ما برزگران این کهن دشت نویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
