خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از رنج‌های درونی و فداکاری‌های خود سخن می‌گوید، مانند نوشیدن باده‌ای از خون دل خود و بخشیدن جان برای جرعه‌ای از آن باده. او حاضر است همه چیز را بدهد اما از ارزش‌هایش کوتاه نیاید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند رنج و فداکاری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.
رباعی ۱۳۰۵ - ما بادهٔ ز خون دل خود می‌نوشیم
ما بادهٔ ز خون دل خود می‌نوشیم
در خم تن خویش چو می می‌جوشیم ۱
جان را بدهیم و نیم از آن باده خوریم
سر را بدهیم و جرعه‌ای نفروشیم ۲
در خم تن خویش چو می می‌جوشیم ۱
جان را بدهیم و نیم از آن باده خوریم
سر را بدهیم و جرعه‌ای نفروشیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۰۴ - ما از دو صفت ز کار بیکار شویم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۰۶ - ما باده ز یار دلفروز آوردیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
