خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن درباره دو صفت منفی است که باعث بیکاری و گرفتاری می‌شوند: یکی مستی زودرس و دیگری دیر به هوش آمدن. شاعر هشدار می‌دهد که این دو خوی بد می‌توانند زندگی را دشوار کنند.
مفاهیم عمیق اخلاقی و اجتماعی موجود در متن برای درک و تحلیل، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد. همچنین استفاده از استعاره‌هایی مانند 'مستی' و 'هشیاری' ممکن است برای کودکان کم‌سن نامفهوم باشد.
رباعی ۱۳۰۴ - ما از دو صفت ز کار بیکار شویم
ما از دو صفت ز کار بیکار شویم
در دست دو خوی بد گرفتار شویم ۱
یک خوآنی که سخت از او مست شویم
خوی دگر آنکه دیر هشیار شویم ۲
در دست دو خوی بد گرفتار شویم ۱
یک خوآنی که سخت از او مست شویم
خوی دگر آنکه دیر هشیار شویم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۰۳ - لیلم که نهاری نکند من چکنم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۰۵ - ما بادهٔ ز خون دل خود می‌نوشیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
