شاعر در این بیتها از تناقضهای زندگی خود سخن میگوید: او را دیوانه میخوانند ولی نیمهدیوانه است، بیگانه میدانند ولی او را میرانند، مانند زنبور عسل در نیمهشب پرواز میکند ولی مست است و در روز او را میشناسند.
مفاهیم عمیق عرفانی و تناقضهای وجودی در این شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۲۳۷ - دیوانهام نیم ولیک همی خوانندم
بیگانهام ولیک میرانندم ۱
همچون عسسان بجهد در نیمهٔ شب
مستند ولی چو روز میدانندم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.