خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر بیان میکند که عاشقانه و دیوانهوار به معشوق خود عشق میورزد، حتی اگر این عشق به قیمت آسیب رساندن به خود یا معشوق تمام شود. او از شدت عشق و دیوانگی خود میگوید که حتی جان خود را نیز فدا کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند دیوانگی و فداکاری جان ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب داشته باشد.
رباعی ۱۲۳۶ - دل داد مرا که دلستان را بزدم
دل داد مرا که دلستان را بزدم
آن را که نواختم همان را بزدم ۱
جانی که بدو زندهام و خندانم
دیوانه شدم چنانکه جان را بزدم ۲
آن را که نواختم همان را بزدم ۱
جانی که بدو زندهام و خندانم
دیوانه شدم چنانکه جان را بزدم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۳۵ - دوش ارچه هزار نام بر ننگ زدم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۳۷ - دیوانهام نیم ولیک همی خوانندم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.