شاعر در این متن بیان میکند که با وجود آگاهی از عهدشکنی معشوق، باز هم به او دل بسته و در نهایت، مانند زدن آبگینه بر سنگ، رابطهاش شکست خورده است.
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و تجربههای شکست در رابطه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد.
رباعی ۱۲۳۵ - دوش ارچه هزار نام بر ننگ زدم
بر دامن آن عهد شکن چنگ زدم ۱
دل بر دل او نهادم از شوق وصال
هم عاقبت آبگینه بر سنگ زدم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.