در این متن، شاعر از حرکت از شادی به سوی اصحاب، از غورهفشانان به سوی دوشاب، از شبصفتان به سوی مهتاب و از بیداران به خواب سخن میگوید. این تغییرات نشاندهنده تحول و گذر از حالتی به حالت دیگر است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و تحول درونی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۱۲۳۴ - دوش از طربی بسوی اصحاب شدیم
وز غوره فشانان سوی دوشاب شدیم ۱
وز شب صفتان جانب مهتاب شدیم
با بیداران ز خویش در خواب شدیم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.