خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این متن بیان میکند که ذات الهی را از هر عیبی مبرا میداند و آن را شایستهٔ بزرگی میشناسد. او با شناخت خود، به شناخت خدا رسیده است.
مفاهیم عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد و درک آنها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۲۳۸ - ذات تو ز عیبها جدا دانستم
ذات تو ز عیبها جدا دانستم
موصوف به مغز کبریا دانستم ۱
من دل چکنم چونکه به تحقیق و یقین
خود را چو شناختم ترا دانستم ۲
موصوف به مغز کبریا دانستم ۱
من دل چکنم چونکه به تحقیق و یقین
خود را چو شناختم ترا دانستم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۳۷ - دیوانهام نیم ولیک همی خوانندم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۳۹ - رازیکه بگفتی ای بت بدخویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.