شاعر در این ابیات بیان میکند که با وجود فرو رفتن در کار خود، بیاعتنایی به خود را میبیند. او از زحمت کشیدن برای دیدن با چشم خود پرسش میکند، چرا که اکنون جهان را از نگاه دیگری میبیند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. بنابراین، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
رباعی ۱۲۰۷ - چندانکه به کار خود فرو میبینم
بیدیدهگی خویش نکو میبینم ۱
با زحمت چشم خود چه خواهم کردن
اکنون که جهان به چشم او میبینم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.