در این متن، شاعر عشق و تقدس معشوق را ستایش میکند و او را فراتر از دنیای مادی میداند. شاعر اشاره میکند که معشوق او متعلق به حضرت حق است و هر کس که چشم از دنیا بسته، این حقیقت را درک کرده است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات خاص عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۲۰۶ - جانی که در او دو صد جهان میدانم
گوئیکه فلانست و فلان میدانم ۱
او شاهد حضرتست و حق نیک غیور
هر چشم که بسته گشت از آن میدانم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.