خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از گذاشتن تاج و خدمت به معشوق میگوید، از گریههای خود و خندههای هجران یاد میکند و اکنون زمان آن را میبیند که معشوق بگرید و او بخندد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۲۰۸ - چون تاج منی ز فرق خود افکندیم
چون تاج منی ز فرق خود افکندیم
اینک کمر خدمت تو بربندیم ۱
بسیار گریستیم و هجران خندید
وقت است که او بگرید و ما خندیم ۲
اینک کمر خدمت تو بربندیم ۱
بسیار گریستیم و هجران خندید
وقت است که او بگرید و ما خندیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۰۷ - چندانکه به کار خود فرو میبینم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۰۹ - چون مار ز افسون کسی میپیچم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.