شاعر از گذاشتن تاج و خدمت به معشوق میگوید، از گریههای خود و خندههای هجران یاد میکند و اکنون زمان آن را میبیند که معشوق بگرید و او بخندد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۲۰۸ - چون تاج منی ز فرق خود افکندیم
اینک کمر خدمت تو بربندیم ۱
بسیار گریستیم و هجران خندید
وقت است که او بگرید و ما خندیم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.