شاعر در این شعر از سردرگمی و اختلافات درونی و بیرونی سخن میگوید. او از گمکردن راه خود، اختلافات میان افراد، و جنگ و نزاعهای بیپایان پرسش میکند. در نهایت، به شراب پناه میبرد تا شاید پاسخ این پرسشها را در آن بیابد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، اشاره به شراب و مفاهیم مرتبط با آن ممکن است برای سنین پایینتر مناسب نباشد.
غزل ۴۳۳ - اندر این جمع شررها ز کجاست؟
دودِ سودایِ هُنرها زِ کجاست؟ ۱
من سَرِ رشتهٔ خود گُم کردم
کین مُخالف شُده سَرها زِ کجاست؟ ۲
گَر نه دلهایِ شما مُختلفَند
در من از جنگْ اثرها زِ کجاست؟ ۳
گَر چو زَنجیر به هم پیوستیم
این فروبَستن دَرها زِ کجاست؟ ۴
گَر نه صد مُرغِ مخالف این جاست
جنگ و بَرکَنْدنِ پَرها زِ کجاست؟ ۵
ساقیا باده به پیش آر که میْ
خود بگوید که دِگَرها زِ کجاست؟ ۶
تو اگر جُرعه نریزی بر خاک
خاک را از تو خَبَرها زِ کجاست؟ ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
عالی