خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که درباره‌ی تغییرات و تحولات درونی و بیرونی انسان صحبت می‌کند. شاعر از عواقب تصمیمات اشتباه، جدایی، و بازگشت به مسیر درست سخن می‌گوید. همچنین، به تحولات روحی و معنوی اشاره می‌کند که در نهایت به روشنایی و رشد منجر می‌شود.

متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای شعری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

غزل ۴۳۱ - عشوهٔ دشمن بخوردی عاقبت

عِشوهٔ دشمن بِخوردی عاقِبَت
سویِ هِجران عَزْم کردی عاقِبَت ۱

بازگَردی زان خَسانِ زَن صِفَت
سویِ این مَردان چو مَردی عاقِبَت ۲

سیر گَردی زان همه جُفتانْ تو زود
چونک فَردِ فَردِ فَردی عاقِبَت ۳

چون گُلِ زَردی زِعشقِ لاله‌یی
لاله گَردی گر چه زَردی عاقِبَت ۴

چون که خاکِ شَمسِ تبریزی شُدی
نورِ سَقْفی لاجوردی عاقِبَت ۵
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

پرسش و پاسخ درباره‌ی این گوهر

هنوز پرسشی درباره‌ی این گوهر نیست.

گوهر قبلی:غزل ۴۳۰ - گم شدن در گم شدن دین من است
گوهر بعدی:غزل ۴۳۲ - این چنین پابند جان میدان کیست؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.