این متن به بیان گذرا و موقتی بودن زندگی و رویدادهای آن میپردازد. شاعر اشاره میکند که همه چیز مانند یک خیال، بهانه یا افسانهای بیش نیست و عمریست که داستانهای تکراری از جان میشنود.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن برای درک و تجربه بهتر، نیازمند بلوغ فکری و تجربه زندگی است که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد حاصل میشود.
رباعی ۷۰۳ - دو کون خیال خانهای بیش نبود
وامد شد ما بهانهای بیش نبود ۱
عمریست که قصهای ز جان میشنوی
قصه چکنم فسانهای بیش نبود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.