در این متن، باغی توصیف میشود که از وجود فردی خاص (احتمالاً معشوق) شادمان است. شکوفهها نشانههایی از این شادی دارند، سرو باغ ادعای بلندی قامت میکند و گلها با خندههای خود گویی قیامتی به پا میکنند. این توصیفات به زیباییهای طبیعت و احساسات شاعرانه اشاره دارند.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و استعاری است که ممکن است برای کودکان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان ادبی و تصاویر شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۷۰۴ - دی باغ ز وی شکر سلامت میکرد
بر روی شکوفهها علامت میکرد ۱
آن سرو چمن دعوی قامت میکرد
گل خندهزنان بر او قیامت میکرد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.