خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از دلبستگی و عشق خود به معشوق میگوید و بیان میکند که دلش به سمت معشوق جذب میشود و از او دور نمیشود. معشوق نیز با لبخند و کنایه از او میپرسد که چرا به سمت او آمده است و آیا کسی هست که بتواند در برابر این جاذبه مقاومت کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. همچنین، استفاده از استعاره و کنایه در شعر ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
رباعی ۶۹۸ - دل را بدهم پند که عمدا نرود
دل را بدهم پند که عمدا نرود
پیش بت شنگ من از آنجا نرود ۱
لب میگزد آن بت که کجا افتادی
او کیست که باشد که رود یا نرود ۲
پیش بت شنگ من از آنجا نرود ۱
لب میگزد آن بت که کجا افتادی
او کیست که باشد که رود یا نرود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۹۷ - دل دوش در این عشق حریف ما بود
گوهر بعدی:رباعی ۶۹۹ - دلها به سماع بیقرار افتادند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.