دلها به وجد و سماع بیقرار شدهاند، مانند ابر بهاری پر از شراره. شاعر از زهره عیش میخواهد که کف رحمت بگشاید، زیرا مطرب و کفزنها از کار افتادهاند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک صحیح از اصطلاحات و استعارههای بهکار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۶۹۹ - دلها به سماع بیقرار افتادند
چون ابر بهار پر شرار افتادند ۱
ای زهرهٔ عیش کف رحمت بگشای
کاین مطرب و کف و دف ز کار افتادند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.