خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از عشقی سوزان و بی‌قراری دل در طول شب تا صبح می‌گوید. دل در این عشق حریف شاعر بود و تا سحرگاه آرام نگرفت. با طلوع صبح، دل با چهره‌ای زرد و چشمانی خون‌آلود به سوی معشوق شتافت.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از عباراتی مانند 'دیدهٔ خون‌آلود' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
رباعی ۶۹۷ - دل دوش در این عشق حریف ما بود
دل دوش در این عشق حریف ما بود
شب تا به سحرگاه نخفت و ناسود ۱
چون صبح دمید سوی تو آمد زود
با چهرهٔ زرد و دیدهٔ خون‌آلود ۲
شب تا به سحرگاه نخفت و ناسود ۱
چون صبح دمید سوی تو آمد زود
با چهرهٔ زرد و دیدهٔ خون‌آلود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۹۶ - دل در پی دلدار بسی تاخت و نشد
گوهر بعدی:رباعی ۶۹۸ - دل را بدهم پند که عمدا نرود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
