خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از دوری از معشوق و ناامیدی از وصال او سخن می‌گوید. دلش می‌گوید که فراموش کردن عشق محال است، اما در عین حال با نگاهی تلخ و ناامید می‌خندد.
متن دارای مفاهیم عاطفی پیچیده مانند ناامیدی و تلخی در عشق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.
رباعی ۶۳۹ - چون روز وصال یار ما نیست پدید
چون روز وصال یار ما نیست پدید
اندک اندک ز عشق باید ببرید ۱
میگفت دلم که این محالست محال
سر پیش فکنده زیر لب میخندید ۲
اندک اندک ز عشق باید ببرید ۱
میگفت دلم که این محالست محال
سر پیش فکنده زیر لب میخندید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۳۸ - چون دیده برفت توتیای تو چه سود
گوهر بعدی:رباعی ۶۴۰ - چون زیر افکند در عراق آمیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
