خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از احساسات عمیق و درد درونی سخن می‌گوید. شاعر خود را به آتش تشبیه می‌کند که با درد می‌سوزد و هر آتشی که از درد برخیزد، نماد رنج و اشتیاق اوست.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعاری است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا سنگین باشد.
رباعی ۶۴۰ - چون زیر افکند در عراق آمیزد
چون زیر افکند در عراق آمیزد
دل عقل کند رها ز تن بگریزد ۱
من آتشم و چو درد می برخیزم
هر آتش را که درد می‌برخیزد ۲
دل عقل کند رها ز تن بگریزد ۱
من آتشم و چو درد می برخیزم
هر آتش را که درد می‌برخیزد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۳۹ - چون روز وصال یار ما نیست پدید
گوهر بعدی:رباعی ۶۴۱ - چون شاهد پوشیده خرامان گردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
