شاعر از بیفایده بودن سخنان و وفای معشوق پس از رنجهای عاشقانه میگوید و بیان میکند که وقتی دل و جان از غم سوخته، دیگر سخنان جانافزای معشوق سودی ندارد.
محتوا شامل مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.
رباعی ۶۳۸ - چون دیده برفت توتیای تو چه سود
چون دل همه گشت خون وفای تو چه سود ۱
چون جان و جگر سوخت تمام از غم تو
آنگاه سخنان جانفزای تو چه سود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.