شاعر از معشوق درخواست بوسه میکند و معشوق پاسخ میدهد که بهای بوسه او جان است. شاعر با کمال میل این قیمت را میپذیرد و نشان میدهد که عشق او آنقدر ارزشمند است که حاضر است جانش را فدا کند.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و نمادین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای عمیق مانند 'بهای بوسه جان است' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
رباعی ۳۸۷ - گفتم دلم از تو بوسهای خواهانست
گفتا که بهای بوسهٔ ما جانست ۱
دل آمد و در پهلوی جان گشت روان
یعنی که بیا بیع و بها ارزانست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.