خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این بیتها از عشق و رابطهاش با معشوق سخن میگوید. در ابتدا بیان میکند که عشق معشوق مانند خویشاوندی نزدیک است و غم او ناشی از دل بداندیش خودش است. سپس معشوق پاسخ میدهد که شاعر به کمان و تیر خود مینازد، اما گستاخی نکن و گرو (شرط یا تعهد) پیش من است.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی و پیچیدهای مانند عشق، غم و رابطههای انسانی است که درک آنها برای مخاطبان زیر 15 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری مانند «کمان و تیر» و «گرو» نیاز به درکی نسبی از ادبیات دارد.
رباعی ۳۸۸ - گفتم عشقت قرابت و خویش منست
گفتم عشقت قرابت و خویش منست
غم نیست غم از دل بداندیش منست ۱
گفتا بکمان و تیر خود مینازی
گستاخ مینداز گرو پیش منست ۲
غم نیست غم از دل بداندیش منست ۱
گفتا بکمان و تیر خود مینازی
گستاخ مینداز گرو پیش منست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۸۷ - گفتم دلم از تو بوسهای خواهانست
گوهر بعدی:رباعی ۳۸۹ - گفتم که بیا بچشم من درنگریست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.