رباعی ۳۴۰ - زانروز که چشم من برویت نگریست

زانروز که چشم من برویت نگریست
یکدم نگذشت کز غمت خون نگریست ۱

زهرم بادا که بی‌تو میگیرم جام
مرگم بادا که بی‌تو میباید زیست ۲