خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از لحظه‌ای سخن می‌گوید که نزد معشوق یا دوست است و از وجود ساقی، شراب، و قدح (جام) لذت می‌برد. او احساس می‌کند که این لحظه جلوه‌ای از احسان و بخشش الهی است و جانش مانند موسی در کالبد عمران (پدر موسی) پر از شور و زندگی است.
متن شامل مفاهیم عرفانی و نمادین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به شراب و می‌گساری (هرچند نمادین) ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات و فرهنگ داشته باشد.
رباعی ۳۳۹ - روزیکه مرا به نزد تو دورانست
روزیکه مرا به نزد تو دورانست
ساقی و شراب و قدح و دورانست ۱
واندم که مرا تجلی احسانست
جان در تن من چو موسی عمرانست ۲
ساقی و شراب و قدح و دورانست ۱
واندم که مرا تجلی احسانست
جان در تن من چو موسی عمرانست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۳۸ - روزی که ترا ببینم آدینهٔ ماست
گوهر بعدی:رباعی ۳۴۰ - زانروز که چشم من برویت نگریست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
