شاعر بیان میکند که دلبستگي به معشوق مانند زنجير است و دست زدن به دامن او تقدير بوده است. هنگامي که به دامن معشوق دست ميزند، معشوق به او ميگويد رها کن، اما شاعر پاسخ ميدهد که روز پرالتهاب و مناسبي براي سکوت نيست.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی مانند تقدیر و عشق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد.
رباعی ۳۴۱ - زان روی که دل بستهٔ آنزنجیر است
در دامن تو دست زدن تقدیر است ۱
چون دست به دامنش زدم گفت بهل
گفتم که خموش روز گیراگیر است ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.