خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از دل‌بستگی و عشق سخن می‌گوید. دل او رفته و در مسیرش توقف کرده است. او از عشق به دو زلف معشوق می‌گوید که با دندان گرفته شده است. وقتی از او پرسیده می‌شود که چرا دهانش را باز کرده، پاسخ می‌دهد که راهی به بیابان از دهانش گرفته شده است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۳۲۹ - دل رفت و سر راه دل استان بگرفت
دل رفت و سر راه دل استان بگرفت
وز عشق دو زلف او بدندان بگرفت ۱
پرسید کی تو چون دهان بگشادم
جست از دهنم راه بیابان بگرفت ۲
وز عشق دو زلف او بدندان بگرفت ۱
پرسید کی تو چون دهان بگشادم
جست از دهنم راه بیابان بگرفت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۲۸ - دل رفت بر کسیکه بیماش خوش است
گوهر بعدی:رباعی ۳۳۰ - دل یاد تو کرد چون به عشرت بنشست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
