شاعر بیان میکند که دل به کسی سپرده که بدون او خوش نیست. غم به خودی خود خوشایند نیست، اما غمهای مربوط به او شیرین هستند. شاعر میگوید که جانش را طلب میکند اما هنوز آن را نمیدهد، زیرا تقاضای جان خوشایند است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۳۲۸ - دل رفت بر کسیکه بیماش خوش است
غم خوش نبود ولیک غمهاش خوش است ۱
جان میطلبد نمیدهم روزی چند
جانرا محلی نیست تقاضاش خوش است ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.