متن درباره گذر سریع یک سوار ناشناس و برخاستن گرد و غبار است. شاعر توصیه میکند که راست نگاه کنی و به چپ و راست توجه نکنی، زیرا گردش جهان ادامه دارد اما انسان در دار بقا (جهان فانی) پایدار نیست.
مفهوم عرفانی و فلسفی متن برای درک و فهم نیاز به بلوغ فکری دارد و ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۲۴۹ - بگذشت سوار غیب و گردی برخاست
او رفت ز جای و گرد او هم برخاست ۱
تو راست نگر نظر مکن از چپ و راست
گردش اینجا و مرد در دار بقاست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.