شاعر از بوی باده و تأثیر عمیق آن بر دلها سخن میگوید. این بوی مسحورکننده از هر راه و کوی میگذرد و مانند جویباری از خون دلها را با خود میبرد و در نهایت به همان جایی که آمده بود بازمیگردد.
متن حاوی مفاهیم عرفانی و استعاری درباره شراب است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا گمراهکننده باشد. همچنین، درک عمیق این اشعار نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن دارد.
رباعی ۲۴۸ - بستم سر خم باده و بوی برفت
آن بوی بهر ره و بهر کوی برفت ۱
خون دلها ز بوش چون جوی برفت
زان سوی که آمد به همان سوی برفت ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.