در این متن، شاعر بیان میکند که در همهجا و در تمام جهات، معبود حاضر است و تمام زیباییهای طبیعت و لذتهای دنیوی مانند باغ، گل، بلبل، سماع و شاهد، تنها بهانههایی برای رسیدن به مقصود نهایی که همان معبود است، میباشند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از واژهها مانند 'سماع' و 'شاهد' ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند.
رباعی ۲۴۶ - بر هر جائیکه سرنهم مسجود او است
در شش جهت و برون شش، معبود اوست ۱
باغ و گل و بلبل و سماع و شاهد
این جمله بهانه و همه مقصود اوست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.