در این متن، توصیفی شاعرانه از فردی مست ارائه شده که در حال قدم زدن در شبستان و چیدن گلهاست. سپس، اشارهای به مرگ و نابودی دارد که در آن دست فرد بریده و پایش شکسته میشود.
متن دارای مضامین عمیق و نمادین درباره مرگ و نابودی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا ناراحتکننده باشد. همچنین، استفاده از واژگان شاعرانه و انتزاعی نیاز به درک ادبی بالاتری دارد.
رباعی ۲۳۹ - پائی که همی رفت به شبستان سر مست
دستی که همی چید ز گل دسته بدست ۱
از بند و گشاد دهن دام اجل
آن دست بریده گشت و آن پای شکست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.