شاعر در این متن، شب را ستایش میکند و آن را به دریایی تشبیه میکند که جانها مانند اخگر در آن میسوزند. او از شعلههای عشق و آتش درون خود سخن میگوید که همانند فتنهای در سر است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای عمیق مانند «آتش و فتنه» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۹۵ - ای شب چه شبی که روزها چاکر تست
تو دریائی و جان جان اخگر تست ۱
اندر دل من شعله زنانست امشب
آن آتش و آن فتنه که اندر سر تست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.