خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از بیخوابی و احساس بی‌قراری خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که روح او مانند فرشته‌ای به آسمان پرواز کرده و در پستی‌های دنیوی گرفتار نشده است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۹۶ - ای شب ز می تو مر مرا مستی نیست
ای شب ز می تو مر مرا مستی نیست
بیخوابی من گزاف و سردستی نیست ۱
خوابم چو ملک بر آسمان پریده‌ست
زیرا جسدم بسی درین پستی نیست ۲
بیخوابی من گزاف و سردستی نیست ۱
خوابم چو ملک بر آسمان پریده‌ست
زیرا جسدم بسی درین پستی نیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۵ - ای شب چه شبی که روزها چاکر تست
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۷ - ای طالب اگر ترا سر این راهست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
