در این شعر، شاعر از ساقی و مطرب میپرسد که چرا مطرب دیگر نمینوازد، در حالی که او میداند عشق هم خوبی دارد و هم بدی، و این مطرب است که میتواند خوب و بد عشق را نشان دهد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در شعر وجود دارد که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۹۴ - ای ساقی جان مطرب ما را چه شده است
چون مینزند رهی ره او که زده است ۱
او میداند که عشق را نیک و بد است
نیک و بد عشق را ز مطرب مدد است ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.