خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از دل و درد عشق سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که درمان درد عشق، همان عشق است. او توصیه می‌کند که در سکوت غم بخوری و از آرزوها بگذری، زیرا تسلیم شدن در برابر عشق و قربانی کردن نفس، راه نجات است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیده‌ای است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوع تسلیم شدن در برابر عشق و قربانی کردن نفس نیاز به درکی عمیق‌تر از زندگی و عواطف انسانی دارد.
رباعی ۱۹۰ - ای دل تو و درد او که درمان اینست
ای دل تو و درد او که درمان اینست
غم میخور و دم مزن که فرمان اینست ۱
گر پای بر آرزو نهادی یکچند
کشتی سگ نفس را و قربان اینست ۲
غم میخور و دم مزن که فرمان اینست ۱
گر پای بر آرزو نهادی یکچند
کشتی سگ نفس را و قربان اینست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۹ - ای دل تا ریش و خسته میدارندت
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۱ - ای دوست مکن که روزها را فرداست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
