خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر از رنج و اسارت دل سخن می‌گوید که مانند دانه‌ای با مغز ارزشمند، پیوسته مورد آزار و شکست قرار می‌گیرد.
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی بیشتری دارد.
رباعی ۱۸۹ - ای دل تا ریش و خسته میدارندت
ای دل تا ریش و خسته میدارندت
دیوانه و پای بسته میدارندت ۱
مانندهٔ دانه‌ای که مغزی داری
پیوسته از آن شکسته میدارندت ۲
دیوانه و پای بسته میدارندت ۱
مانندهٔ دانه‌ای که مغزی داری
پیوسته از آن شکسته میدارندت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۸ - ای در دل من نشسته شد وقت نشست
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۰ - ای دل تو و درد او که درمان اینست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
