شاعر در این متن از دوست میخواهد که به آینده امیدوار باشد و به خوبی و بدی اعمالش توجه کند. او بر راستی در عشق تأکید دارد و از خیانت در مذهب عاشقی نهی میکند.
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۱۹۱ - ای دوست مکن که روزها را فرداست
نیکی و بدی چو روز روشن پیداست ۱
در مذهب عاشقی خیانت نه رواست
من راست روم تو کژ روی ناید راست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.