خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که حضور معشوق همه‌ی غم‌ها و جنگ‌ها را به لطف و وفا تبدیل می‌کند. اگر معشوق راستین باشد، همه‌چیز از آنِ اوست، و اگر نباشد، شاعر به دنبال حقیقت می‌گردد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
رباعی ۱۲۱ - آنجا که توئی همه غم و جنگ و جفاست
آنجا که توئی همه غم و جنگ و جفاست
چون غرقهٔ ما شدی همه لطف و وفاست ۱
گر راست شوی هر آنچه ماراست تراست
ور راست نه‌ای چپ ترا گیرم راست ۲
چون غرقهٔ ما شدی همه لطف و وفاست ۱
گر راست شوی هر آنچه ماراست تراست
ور راست نه‌ای چپ ترا گیرم راست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۰ - آن تلخ سخنها که چنان دل شکن است
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۲ - آن جان که از او دلبر ما شادانست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
