خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر عاشقانه بیانگر عشق و ستایش معشوق است که جان و دل عاشق را شاد می‌کند. شاعر با توصیف زیبایی‌های معشوق، از لطف و جمال بی‌اندازه‌ی او سخن می‌گوید و با احتیاط از او به عنوان «جانان» یاد می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن برای مخاطبان با سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک فارسی نیازمند سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات است.
رباعی ۱۲۲ - آن جان که از او دلبر ما شادانست
آن جان که از او دلبر ما شادانست
پیوسته سرش سبز و لبش خندان است ۱
اندازهٔ جان نیست چنان لطف و جمال
آهسته بگوئیم مگر جانانست ۲
پیوسته سرش سبز و لبش خندان است ۱
اندازهٔ جان نیست چنان لطف و جمال
آهسته بگوئیم مگر جانانست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۱ - آنجا که توئی همه غم و جنگ و جفاست
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۳ - آن جاه و جمالی که جهان‌افروز است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
