رباعی ۱۷ - خال تو به هر حال پسندیدهٔ ماست

خال تو به هر حال پسندیدهٔ ماست
زلف تو چو حال دل غم دیدهٔ ماست ۱

آن خال که بر چاه زنخدان داری
تر می‌دارش که مردم دیدهٔ ماست ۲