خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از دوست خود می‌خواهد که در فصل بهار و زمان شکوفایی گل‌ها، زاهد نباشد و از زندگی لذت ببرد. او معتقد است که در چنین زمانی، پرهیز از شراب و لذت‌های زندگی نشانه‌ای از ناپختگی است.
اشاره به مصرف شراب و مفاهیم عرفانی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد. همچنین، درک عمیق‌تر معانی شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۶ - ای دوست، کنون که بوی گل حامی ماست
ای دوست، کنون که بوی گل حامی ماست
زاهد بودن موجب بدنامی ماست ۱
فصل گل و باغ تازه و صحرا خوش
بی‌بادهٔ خام بودن از خامی ماست ۲
زاهد بودن موجب بدنامی ماست ۱
فصل گل و باغ تازه و صحرا خوش
بی‌بادهٔ خام بودن از خامی ماست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵ - یارب، تو بدین قوت سهلی که مراست
گوهر بعدی:رباعی ۱۷ - خال تو به هر حال پسندیدهٔ ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
