خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از خداوند طلب قوت و آسانی میکند و با اشاره به کوتاهی عمر و عیوب خود مانند ظلم و جهل، از توانایی انجام اعمال نیک اظهار ناتوانی میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق مذهبی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، اشاره به عیوب و ظلم ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.
رباعی ۱۵ - یارب، تو بدین قوت سهلی که مراست
یارب، تو بدین قوت سهلی که مراست
وین کوتهی مدت مهلی که مراست ۱
حسن عمل از من چه توقع داری؟
با عیب قدیم و ظلم و جهلی که مراست ۲
وین کوتهی مدت مهلی که مراست ۱
حسن عمل از من چه توقع داری؟
با عیب قدیم و ظلم و جهلی که مراست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴ - جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟
گوهر بعدی:رباعی ۱۶ - ای دوست، کنون که بوی گل حامی ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.