خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از معشوق خود می‌پرسد که چرا موهایش آشفته است و چرا لبخند نمی‌زند. سپس از پدر معشوق می‌خواهد که بپرسد چرا صورت پسرش زخمی است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و اشارات به زخم و درد است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۱۴ - جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟
جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟
وان حقهٔ لعل خالی از خنده چراست؟ ۱
روی تو بکندند، نگوید پدرت
در خانه، که: روی پسرم کنده چراست؟ ۲
وان حقهٔ لعل خالی از خنده چراست؟ ۱
روی تو بکندند، نگوید پدرت
در خانه، که: روی پسرم کنده چراست؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳ - کی دست رسد بدان بلندی که تراست؟
گوهر بعدی:رباعی ۱۵ - یارب، تو بدین قوت سهلی که مراست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
